نقل است؛ يكي از بزرگان غيبتي را شنيد و با دفاع از غيبت شونده عكس‌العمل نشان داد. او بعد به غيبت كننده چنين نيز گفت: چهل روز مرا از  سير و سلوك الهي عقب انداختي!

***

كمتر فرد متديني است كه نسبت به اين گناه بزرگ اطلاع نداشته باشد. يعني نداند كه خداوند متعال به شدت مؤمنين را از اين گناه بر حذر داشته و آن را تشبيه به خوردن گوشت برادر مرده‌ي خود نموده است. و يا حداقل چند روايت از معصومين در اين رابطه نشنيده باشد. اما سئوال مهم آن است كه چرا با همه‌ي تأكيدات دين باز با كمال تأسف همچنان اين گناه در جامعه‌ي ما رواج دارد...

نوع نگرش به اخلاق سياسي در جامعه ديني،يعني جامعه‌اي كه دين به عنوان ركن در حكومت مطرح است،‌بسيار متفاوت با جوامعي است كه دين صرفاً فردي و شخصي معني مي‌شود.اين كه دين را عين سياست يا جداي از آن بدانيم قطعاً از لحاظ اخلاق سياسي دو رويكرد متفاوت را در پي خواهد داشت.در جامعه اي كه حكومت را جداي ازدين تعريف مي‌كنند همه چيز در خدمت قدرت، قدرت در خدمت شهرت و شهرت در خدمت منيّت و خودخواهي است، در چنين جامعه‌اي سياست با مفاهيمي چون ايثار، گذشت ، صداقت، حسن ظن ، تواضع ، ادب و غيره فرسنگ‌ها فاصله دارد.اين در حالي است كه در جامعه‌ي ديني اصولاً يكي از اهداف برپايي حكومت ترويج همين مفاهيم در جامعه است.بدون شك سياست در جامعه‌اي كه مي خواهد زمينه‌ساز ظهور باشد، پيوندي ناگسستني با اخلاق دارد. از اين رو در اين نوشتار يكي از رذايل اخلاقي كه منشأ بسياري از گناهان مي‌باشد را مورد توجه قرار مي دهيم...